Begrippen begrepen
16322
page-template-default,page,page-id-16322,bridge-core-2.3,ajax_fade,page_not_loaded,,qode_grid_1300,overlapping_content,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-23.1,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-6.2.0,vc_responsive

Begrippen begrepen

Er komen nogal wat vaktermen in deze website aan de orde.

 

Arbeidskunde

is in de Nomenclatuur Arbeidsstudie” (NEN 3147) omschreven als het onderzoek van de arbeid door middel van waarneming en analyse, alsmede door het opsporen van invloedfactoren en hun relatie tot het arbeidsproces, met het doel te geraken tot een doelmatiger uitvoering van de arbeid en tot een beter bedrijfsbeheer.

 

Toelichting
Arbeidskunde is het verlenen van bijstand aan de bedrijfsleiding in het permanent streven de productiviteit in positieve zin te beïnvloeden. Arbeidsproductiviteit kent verschillende aspecten:

  • De hoeveelheid werk per product, dienst of opdracht
  • De moeilijkheidsgraad van het werk op elke werkplek respectievelijk van elke functie
  • Tijdsbesteding van de werknemer
  • Werktempo
  • Arbeidsmotivatie
  • Organisatie, productievoorbereiding, productieleiding, in stand houden goederenstroom, enzovoorts

 

Arbeidsonderzoek
Het onderzoeken van iemands mogelijkheden om volwaardig aan het werk te zijn, waarbij de handicap niet langer een handicap is.

 

Arbeidskundige / arbeidsonderzoeker
onderzoekt handvaardigheid en de mate van bedrevenheid met behulp van arbeidskundige technieken en/of onderzoeksinstrumenten die op arbeidskundige technieken gebaseerd zijn.

 

Arbeidsdiagnostiek
De arbeidsdiagnostisch analist en arbeidsdiagnosticus onderzoeken handelingsvaardigheid met behulp van alle factoren die vanuit de visie van HRM en disability management een rol spelen bij arbeids(re)integratie, waaronder arbeidskundige technieken en onderzoeksinstrumenten die op arbeidskundige technieken gebaseerd zijn.

 

Profiel Arbeidskundige
De arbeidskundige is iemand die:

  • Zijn ogen goed gebruikt in het bedrijf en initiatief toont als hij verbetermogelijkheden ontdekt
  • Problemen, die anderen over het hoofd hebben gezien, aanwijst (zowel in bestaande als in toekomstige situaties) ze nader onderzoekt en oplossingen voorstelt
  • Systematisch en objectief de processen doorlicht
  • Alternatieve mogelijkheden aan de leiding kan aanbieden
  • Niet tevreden is met voorlopige oplossingen, maar de problemen graag tot op de bodem toe uitzoekt
  • Zijn kennis en inzichten niet krampachtig voor zichzelf houdt, maar bereid is deze aan anderen uit te leggen en te leren
  • Bereid is alle andere bedrijfsgenoten (vooral diegenen, die het werk moeten uitvoeren)  in zijn onderzoek te betrekken en de veranderingen, waartoe men besluit, te begeleiden.

De arbeidskundige moet “de mens” kennen:
Als bewegend mechanisme (en eventueel zelfs als energiebron):

  • Wat kunnen we gemiddeld aan lichamelijke arbeid van een mens verwachten? (arbeidsanalyse, ergonomie)
  • Hoe kunnen we de vormgeving van de arbeid zo goed mogelijk doen aansluiten bij de lichamelijke mogelijkheden? (studie van werkmethoden, ergonomie).

Als waarnemend instrument:

  • Wat kan de mens met zijn zintuigen waarnemen en wat niet?
  • Hoe kunnen we bevorderen dat de mens werkelijk waarneemt wat nodig is voor een goede uitvoering van het werk en dat hij daarbij niet wordt gehinderd door “overbodige” signalen? (werkmethode, ergonomie)
  • Welke verstandelijke eigenschappen en welke kennis zijn nodig om de waarnemingen op de juiste wijze te verwerken en tot de juiste beslissingen te komen? (functieanalyse)
  • Welke vrijheden moeten we in het werk inbouwen om het gebruik van deze eigenschappen zo goed mogelijk tot hun recht te laten komen? (functieanalyse, organisatie)

Als medemens (sociaal wezen):

  • Door welke factoren wordt het gedrag van de mens ten opzichte van anderen bepaald? (gedragswetenschappen)
  • Welke factoren zijn bevorderlijk voor het zich welbevinden van de mens? (behoeftepatroon, motivatie)
  • Welke communicatie- en contactpatronen kunnen we in het werk inbouwen om de mogelijkheden van samenwerking en medeverantwoordelijkheid tot hun recht te laten komen? (participatievormen, organisatie, functieanalyse).

De activiteiten van de arbeidskundige hebben betrekking op mensen in hun werk. Kennis van “de mens” – eigenschappen, mogelijkheden en beperkingen — is dan ook noodzakelijk.
Hoofdelementen van de functie:

  • Het leveren van normatieve gegevens met betrekking tot de uitvoering van de productie ten behoeve van kostprijsberekening, planning en werkverdeling.
  • Het ontwikkelen en inrichten van instrumenten / systemen voor de beheersing van de productie (signaleren productieresultaten en prestaties)
  • Het verlenen van steun aan de leiding bij het scheppen van verbetermogelijkheden
  • Het uitvoeren van proces- en methodestudies, organisatie van het werk, werkvoorbereiding, instructie, en dergelijke.

 

De arbeidskundig onderzoeker

onderzoekt handvaardigheid en de mate van bedrevenheid met behulp van arbeidskundige technieken en/of onderzoeksinstrumenten die op arbeidskundige technieken gebaseerd zijn.

 

Handvaardig: behendig met de handen kunnende werken (Kramers Nederlands Woordenboek)

 

Handvaardigheid: Bedrevenheid, geoefendheid

 

Arbeidskundige technieken: In 1956 werd op voorstel van de VOA (Vereniging Ontwikkeling Arbeidstechniek) door het NIVE (Nederlands Instituut voor Efficiency) een bijzondere commissie ingesteld ter vaststelling van de nomenclatuur van de arbeidstechniek. Men constateert dat er nog grotere verschillen in woordgebruik en interpretatie bestaan dan reeds werd verondersteld.

Arbeidsstudie wordt in de toen ontwikkelde “Nomenclatuur Arbeidsstudie” (NEN 3147) omschreven als:

Het onderzoek van de arbeid door middel van waarneming en analyse, alsmede door het opsporen van invloedfactoren en hun relatie tot het arbeidsproces, met het doel te geraken tot een doelmatiger uitvoering aan de arbeid en tot een beter bedrijfsbeheer.”

 

Het volledige gebied van de arbeidsstudie omvat volgens de commissie:

  • werkmethodestudie;
  • tijdsstudie;
  • bewegingsstudie;
  • bewerkingsstudie;
  • processtudie;
  • resultaten van de ergonomie.

 

In het hedendaagse spraakgebruik wordt meestal de term arbeidskunde gehanteerd i.p.v. arbeidsstudie, waarbij (onder andere) de bovengenoemde gebieden als arbeidskundige technieken worden omschreven.

Profiel Arbeidsdiagnostisch Analist

Inhoud van de functie

De functie omvat:

  • Onderzoek op basis van de basis-handelingsvaardigheden van de mens en de mate van de bedrevenheid daarin, welke gebruikt worden om arbeid te verrichten.
  • Het doen van voorstellen of verstrekken van gegevens ten behoeve van de medewerker, met het doel de uitvoering van arbeid te optimaliseren.

 

Hierbij wordt uitgegaan van richtlijnen, verstrekt door een arbeidsdiagnosticus of een andere deskundige en wordt gebruik gemaakt van arbeidskundige technieken, analyseschema’s en eventuele andere methoden.

 

Eventueel kan de arbeidsdiagnostisch analist bij de werkzaamheden worden bijgestaan door één of meer arbeidsanalisten. In dat geval kan hij hen, binnen het kader van zijn richtlijnen, opdrachten geven. Hij draagt dan verantwoording daarvoor.

 

Taken en verantwoordelijkheden

  • Het maken van methode-, proces- en bewegingsstudies van de medewerker en het verrichten van de daarbij aansluitende onderzoeken betreffende de gang van zaken in het arbeidsproces, uitgaande van de gegeven richtlijnen.
  • Het verwerken van de verkregen resultaten tot voorstellen betreffende het bereiken van optimalisering van de arbeid van de werknemer, zoals bij de richtlijnen aangegeven.
  • Het afnemen van arbeidsonderzoek met MAST1, MAST2, Ruward, het arbeidskundige deel van NPO, MTP, Ergos en andere vergelijkbare systemen. Voorts het aanleggen en onderhouden van een archief van opbouwtijden, inclusief het bijeenbrengen van de verkregen gegevens in de vorm van tabellen en monogrammen ten behoeve van de validering van normtijden.
  • Het meewerken bij het taakstellen c.q. het verstrekken van gegevens daarvoor en de verstrekking van gegevens ten behoeve van bijvoorbeeld het calculeren en werk voorbereiden, gezien vanuit de werknemer, één en ander als bij de richtlijnen aangegeven.
  • Het adviseren inzake de toepassing van de in het bedrijf bestaande werkclassificatie, het signaleren van afwijkingen in de arbeidskundige toepassing en het behulpzaam zijn bij de oplossing van daarbij gebleken arbeidskundige moeilijkheden.

 

De arbeidsdiagnosticus

onderzoekt handelingsvaardigheid met behulp van alle factoren die vanuit de visie van HRM en disability management een rol spelen bij arbeids(re)integratie, waaronder arbeidskundige technieken en onderzoeksinstrumenten die op arbeidskundige technieken gebaseerd zijn.

 

Profiel Arbeidsdeskundige

Belasting en belastbaarheid in perspectief met inkomen, wet en regelgeving zijn de kernbegrippen van het werk van de arbeidsdeskundige die opereert in de driehoek mens-werk-inkomen
Meer dan welke andere professional is de arbeidsdeskundige in staat om alle elementen bij de beoordeling te betrekken. De arbeidsdeskundige heeft een helicopterview en een gedetailleerde kijk op de zaak.
De arbeidsdeskundige is in staat om met alle belanghebbende op hun niveau te communiceren. De arbeidsdeskundige kent diverse rollen. Zo is hij /zij:

  • een generalist
  • iemand met een groot inlevingsvermogen
  • een specialist
  • pragmatisch
  • een sociaal raadsman
  • een intermediair

 

De jobcoach

  • begeleidt mensen die niet zonder ondersteuning werk kunnen vinden en behouden naar een betaalde baan op de vrije arbeidsmarkt
  • biedt hiertoe systeemgerichte begeleiding
  • gaat uit van werk dat past bij de talenten en de ontwikkelingsmogelijkheden van de werknemer
  • gaat uit van een werkomgeving die past bij de werknemer.

 

Kerntaken

  • Kennis en vaardigheden komen samen in attitude die past bij een jobcoach;
  • Procesgericht kunnen begeleiden, uitgaande van de mogelijkheden van de cliënt;
  • De jobcoach stimuleert de cliënt tot ontwikkeling; de jobcoach signaleert wat aansluit bij en opgepakt wordt door de cliënt en borduurt daar op voort;
  • Niet alleen de cliënt wordt begeleid door de jobcoach, maar ook de werkgever (en het sociale en professionele netwerk van de cliënt).

 

De jobcreator

Professionals werkzaam bij SW-bedrijven en gemeenten staan voor de taak mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt te plaatsen bij reguliere werkgevers. Ook is in het sociaal akkoord afgesproken om 125.000 extra banen te realiseren voor mensen met een arbeidsbeperking. Hoe kunnen werkgevers en professionals elkaar vinden om deze ambitie waar te maken? Een belangrijk instrument hiervoor is functiecreatie.
Bij functiecreatie worden bedrijfsprocessen efficiënter georganiseerd door de werkzaamheden opnieuw te verdelen. Dit gebeurt door werkprocessen te analyseren, relatief eenvoudige taken af te splitsen en deze taken samen te voegen tot nieuwe duurzame banen. Zo doet gekwalificeerd personeel het werk waarvoor het is opgeleid en worden elementaire taken uitgevoerd door mensen met afstand tot de arbeidsmarkt. Professionals die werkgevers hierin adviseren noemen we jobcreators.

 

Doel
De belangen behartigen van iedereen, die vakmatig bezig is met (aan arbeid gerelateerd) onderzoek van of voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt op hun weg naar een reguliere en betaalde baan. Stáát voor geborgde kwaliteit!